Вялікая Кастрычніцкая рэвалюцыя была арганізавана бальшавіцкай партыяй на чале з яе кіраўніком Уладзімірам Ільічом Ульянавым (Леніным). Бальшавіцкая партыя гартавалася ў барацьбе за сацыяльную роўнасць, справядлівасць у буржуазным грамадстве. Рабочыя дамагаліся 8-гадзіннага працоўнага дня, дастойнага заробку, лепшых умоў жыцця. Бальшавіцкая партыя выдвігала патрабаванні ўсеагульнай бясплатнай адукацыі, роўных правоў для жанчын і мужчын, а таксама аб скасаванні буржуазнай праслойкі грамадства.

Лозунг бальшавіцкай партыі, абвешчаны пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі, быў просты: фабрыкі і заводы – рабочым, а зямля – сялянам, прыватная ўласнасць на фабрыкі, заводы і зямлю адмянялася.

Да кіравання краіны прыйшлі яркія прадстаўнікі бальшавіцкай партыі: Фелікс Дзяржынскі, Валерыян Куйбышаў, Якаў Свярдлоў і інш. Іх імёнамі былі названы гарады ў савецкай краіне.

Улада належала народу, паўнамоцтвы якога пераходзілі да Саветаў Народных Камісараў. Стварэннем законаў займаўся Вярхоўны Савет з народнымі дэпутатамі. Цэнтральны выканаўчы камітэт па сутнасці быў Саветам міністраў па практычнаму ўвасабленню дзейсных праграм.

Пры савецкай уладзе ўзрастаў тэхнічны прагрэс. У сельскай гаспадарцы з’явіліся новыя трактары, камбайны, машыны. У краіне паўзрасталі карпусы новых заводаў і фабрык. У сталіцы Беларусі г. Мінску былі ўзведзены трактарны (МТЗ), аўтамабільны (МАЗ) заводы, дрэваапрацоўчыя прадпрыемствы, тонкасуконны і дрэваапрацоўчы камбінаты, абутковая фабрыка “Прамень”, завод “Гарызонт”, завод па вытворчасці халадзільнікаў і г. д.

Такім чынам, усё названае вышэй, а таксама фінансавы дастатак, развіццё інтэлектуальных здольнасцей, рэалізацыю творчых магчымасцей, ахову правоў дараваў наш Вялікі Кастрычнік.

Удзельнікі гуртка “Юны карэспандэнт” ДУА “Сярэдняя школа № 2 г. Круглае”.